Wim blogt: The Adventure of DrivingTerug naar het overzicht

873 x bekeken

"Denk kort na over de volgende vraag: wat is de vakantieherinnering die je het meeste bijblijft? Genieten van het zonnetje op een zomers terras of doorweekt tot op je ondergoed tijdens een wandeling?"

Wim is medewerker van Mobiel 21, beweging voor duurzame mobiliteit. Wim houdt van avontuur, maar niet hoe dat in autoreclame wordt voorgespiegeld...

Wim

"De zon op een bochtige autoroute doorheen de bergen..."

"Mij bleef alvast dat doorweekte gevoel bij, bijvoorbeeld die keer met een jeugdvereniging toen een bergbeekje door de hevige regen plots een rivier begon te worden en we veilig met al die jongeren moesten oversteken. Of ook met een jeugdvereniging, toen we bij het losbarstende onweer, volledig doorweekt door de berggids aangemaand werden om toch maar naar het verblijfscentrum te beginnen hollen. Of de driedaagse met maatschappelijk kwetsbare jongeren die na twee dagen door de regen en modder ploeteren nog steeds de moed niet verloren hadden, ondanks de onaangepaste schoenen en dus verrimpelde voeten,…

De autoreclame probeert ons steeds duidelijk te maken hoe avontuurlijk het rijden met de wagen is. Je ziet reclame waarbij de bestuurder geniet van de zon op een bochtig parcours in de bergen. Bestuurders die in hun auto alle weerselementen doorstaan of zelfs controleren. Bestuurders die plots nieuwe passagiers in hun auto gebeamd krijgen, liefst erg knappe vrouwen. Bestuurders die door de hippe stad cruisen. Bestuurders die met de wagen rijden en in gedachten aan het surfen, rotsklimmen en zo waar zelfs avontuurlijk aan het fietsen zijn."

"Niet autorijden maar fietsen als het ulitieme avontuur."

"Zo avontuurlijk is dat autorijden eigenlijk niet. Hoe vaak rijd jij met je wagen op een prachtig kronkelige bergweg met de zon in de rug? Ik schat hooguit twee keer op een heel jaar tijdens de vakantie naar het zuiden. Ik rijd bijna dagelijks met mijn racefiets door een kronkelige onverharde bosweg, naast een mooie beek.

Hoe vaak springt er plotsklaps een leuke onbekende passagier naast je in de wagen aan het rode licht? Je kan dan misschien al eens wuiven naar de man of vrouw in de auto naast je, maar praten wordt al redelijk moeilijk. Ik fiets regelmatig stukjes met mensen die ik nog nooit ontmoette, maar die wel dezelfde passie delen.

Hoe vaak cruise je genietend met je wagen door de stad? Meestal sta je gewoon nagelbijtend in de file en als dat niet het geval is, zoek je gefrustreerd naar een parkeerplaats die er niet is. Mijn fiets parkeer ik meestal voor de deur.

En als in de autoreclame reclame wordt gemaakt voor het avontuur door de link te leggen met avontuurlijk fietsen, waarom zou je dan niet gewoon fietsen?

Niet autorijden, maar fietsen is het echte avontuur, in àlle weersomstandigheden. Toegegeven, de combinatie van regen, tegenwind en kou durven wel eens lastig zijn, maar hoe vaak komt die combinatie op die manier voor? Juist, vraag maar aan Frank Deboosere, (link naar http://www.frankdeboosere.be/mobiliteit/mob2016/mob2016.php en link naar http://smove.be/belgenland-regenland-wij-vroegen-het-aan-weerman-frank) hij heeft het geteld! Met de juiste banden hoeft zelfs rijden door de sneeuw geen probleem te zijn."

fietsavontuur

"Ik voelde in elke vezel dat ik leefde!"

"Net extreme weersomstandigheden zorgen voor het grootste avontuur.

7 juni 2016 kwam ik met de trein toe aan het station en moest dan nog enkele kilometers naar huis fietsen. En net toen begon er een hevig onweer met héél veel regen. Je kan dan kiezen: wachten tot...wanneer eigenlijk of gaan!

Dat gaan heb ik me nog niet beklaagd. Na 20 meter was mijn broek kletsnat en na 100 meter liep het water langs de achterzijde van mijn broek in mijn schoenen. 50 meter verder moest ik letterlijk naar adem snakken door de combinatie van wind en heel erg hevige koude regen die me de keel toe leek te snoeren. Het water begon ondertussen behoorlijk koud door mijn kwalitatieve regenjas te sijpelen. Auto's reden aan 10km per uur door de ondergelopen straten en de ruitenwissels konden de zichtbaarheid duidelijk amper verhogen. Het fietspad stond tot aan mijn trappers onder water, maar mijn voorwiel spleet het open als was het de Rode Zee en ik Mozes zelf. Aan het lokale winkelcentrum creëerde de dakgoot een tiental gigantische waterfonteinen als in een subtropisch zwembad (maar dan met koud water). Winkelbezoekers durfden de natte oversteek tussen de warme winkel en hun warme auto niet maken.

Een hele belevenis die fietsrit. De natuurkrachten zijn fenomenaal en bijzonder krachtig. Ze leverden die dag heel veel wateroverlast, maar op mijn fiets was het avontuur en ik voelde in elke vezel van mijn lijf dat ik leefde. De auto zou me nooit hetzelfde avontuur geschonken hebben!

En toen ik thuis kwam goot mijn schoenen leeg."

Photo credits: 
Dave Croker, pexels.com