Tijd

SMOVE: Jullie pendelen regelmatig met de trein naar het werk of gebruiken de trein voor niet-werkgerelateerde verplaatsingen. Wat  zijn volgens jullie de voordelen aan pendelen?

Hilde: Voor sommigen is het woon-werk-traject tijdsverlies.  Voor mij is het tijdswinst. Ik win 2u per werkdag, een uur ‘s morgens en een uur ‘s avonds. In de trein ben ik geen moeder, geen huisvrouw, geen werknemer, ik heb geen verplichtingen en kan mijn eigen ding doen. Meestal gaat zelfs mijn gsm op ‘stil’. Het komt er meestal op neer dat ik een boek lees of slaap. Een uur slapen betekent dat ik ‘s avonds een uur langer kan wakker blijven. Of ik neem natuurlijk een handwerkje mee.

Patricia: Toen ik een job zocht was het voor mij een voorwaarde dat ik er met het openbaar vervoer zou kunnen raken. Ik had toen nog geen rijbewijs, nu wel, maar ik zou nooit overwegen om met de auto te gaan werken. Ik neem elke dag de trein van Gent naar Brussel en terug. Hoewel ik vlakbij het station woon en werk, moet ik toegeven dat ik pas ben beginnen beseffen toen we een dag in de week mochten thuiswerken hoeveel tijd pendelen me kost. Ik heb een redelijk goede verbinding en hoef niet over te stappen. Voor mij is de treinrit echt tijd voor mezelf, ik heb de tijd om me voor te bereiden op de werkdag of om mijn dossiers op het werk te laten. Ik profiteer van de tijd op de trein om naar muziek te luisteren, te breien of een tijdschrift te lezen. Of alles samen. Soms werk ik ook op de trein, maar ik kom toch een stuk rustiger aan als ik de treinrit heb kunnen breien. 

Kelly: Ik pendelde graag omdat ik het drukke verkeer niet verdraag en omdat ik zo onderweg toch nog iets nuttigs kon doen. Het maakte mij rustig, rustiger dan als ik met de auto naar het werk zou gegaan zijn. Nog een enorm voordeel is de prijs. Mocht ik het al overwogen hebben om met de auto naar het werk te gaan, dan had ik dat financieel moeilijk aangekund. Mijn werkgever betaalde mijn treinabonnement.

SMOVE: Waarom breien of haken jullie op de trein?

Hilde: De dagen dat ik ga werken heb ik ’s avonds dikwijls niet meer de fut om nog aan een handwerkje verder te werken. De uren op de trein zijn dan een perfecte gelegenheid om dat  in te halen. 

PatriciaIn het begin dat ik pendelde las ik een boek op de trein, maar ik merkte dat ik daardoor vaak moe werd en had soms wel eens schrik om de halte te missen. Toen ik breilessen begon te volgen, leek het me logisch om ook te breien op de trein. Ik merkte dat ik er rustig van werd zonder in slaap te vallen. In het begin durfde ik mijn breiwerk niet boven halen als er een collega bij me zat. Maar ondertussen haal ik zonder schroom mijn breiwerk boven, ook bij mensen die ik minder goed ken. Ik heb ook al gehoord dat anderen die me zien breien rustig worden van het getik. Al zou ik dat geluid van het tikken zelf wel relativeren, de meeste naalden die ik gebruik zijn van hout of kunststof waardoor je zeker niet dat metalen tikken hebt. 

KellyThuis kwam het er niet altijd van, want thuis wacht er altijd wel een huishoudelijke taak. Door te breien en te haken op de trein kon ik elke rit wat verderwerken aan een project. Dat was 1 uurtje per dag, dus 5 uur per week extra die ik kon spenderen aan een hobby. 

SMOVE: Wat brei/haak/borduur je het liefst op de trein? Waarom?

Hilde: Een breiwerk dat pas opgezet is, en waarbij niet teveel moet geteld worden. Als de gebreide stukken te groot worden, laat ik dat deel thuis liggen en neem ik een nieuw bolletje wol mee met andere priemen om bv een mouw te beginnen. Te grote stukken nemen teveel plaats in in mijn handtas.  Het gebeurt ook wel eens dat ik een borduurwerkje meeneem.

PatriciaIk heb altijd meerdere projecten op de naalden staan. Ik brei meestal truien en sjaals.Ik brei in principe hetzelfde op de trein als ik thuis in de zetel zou doen. Wel is het zo dat ik een moeilijker stuk al eens ga reserveren voor thuis. Of als het te groot wordt, wordt het ook vaker een project om thuis aan te werken. Ik weet wel dat er dingen zijn waar je meer bekijks mee hebt, bv als je een stuk uithaalt, dan kijken mensen echt vreemd op. Terwijl het ook wel logisch is dat je al eens een fout moet rechtzetten. Sommige vervelende werkjes zoals het vastzetten van losse draadjes of het aannaaien van knoopjes in een zelfgenaaid kledingstuk durf ik ook voor op de trein bewaren. 

Kelly: Vooral kleinere projecten, zodat ik niet te veel moest meesleuren of plaats inpalmen. Ik ben rondbreinaalden beginnen gebruiken om comfortabeler op de trein te kunnen breien, want met gewone naalden kan het gebeuren dat je medereizigers al eens port.  

 

Mede-pendelaars

SMOVE: Zie je vaker medereizigers handwerken tegenwoordig?

Hilde: Zelden zie ik iemand handwerken: een breiwerkje of een borduurwerkje. Met fascinatie kijk ik dan wat er gemaakt wordt, of ik durf er zelfs een vraagje over te stellen.

Patricia: Ik zie soms iemand anders breien of haken op de trein, maar dat gebeurt helemaal niet vaak. Meestal ben ik de enige in de wagon.

KellyHet ismij het alleszins nog niet opgevallen. Misschien ook omdat ik zelf altijd met iets bezig ben op de trein.

SMOVE: Hoe reageren anderen daarop?

Hilde: Laatst zat ik te breien en sprak een wat oudere man mij aan: “Dat zie je niet dikwijls meer, iemand die zit te breien op de trein! In mijnen tijd vroeger zaten alle dames te handwerken, nu zit iedereen op zijn schermpje te kijken” en prompt legde een andere man zijn gsm weg en voegde zich in het gesprek. Het werd heel gezellig, maar er werd niet veel meer gebreid. Ik kan niet praten en breien tegelijk.

PatriciaIk moet wel toegeven dat ik vaak naar muziek of een podcast luister op de trein, waardoor sommige mensen me niet aanspreken. Meestal zie ik mensen gewoon kijken, zonder dat ze iets zeggen. De meeste gehoorde opmerking is ongetwijfeld "dat zie je toch niet vaak meer, mensen die breien." 
Mannen zeggen meestal dat hun moeder of grootmoeder kousen voor hen breide als kind en sommigen durven dan ook voorstellen dat ik dat voor hen zou doen. Wat ik resoluut weiger, ook omdat ik geen kousen brei. Vrouwen vertellen meestal dat ze vroeger toen de kinderen kleiner waren breiden voor hen en daar mee gestopt zijn toen de kinderen het niet meer wilden dragen. Vaak krijg ik opmerkingen op mijn rondbreinaalden, de meeste mensen denken bij breien aan de rechte naalden, maar dat is niet zo handig op de trein, niet voor de medepassagiers, maar ook niet om mee te nemen. Bovendien zijn rondbreinaalden minder belastend voor de schouders. Een enkele keer vraagt iemand ook wel eens welke steek ik gebruik. 

KellyAf en toe was er iemand verbaasd of nieuwsgierig. Oudere mensen waren vaak aangenaam verrast, "ik wist niet dat de jeugd nog breide!" 

Anekdotes

SMOVE: Hebben jullie een grappige of hartverwarmende anekdote over jullie handwerken op de trein?

Hilde: Ik heb ooit een zakje met handwerk in de trein laten liggen. Amper een uur later, ik had zelfs nog niet door dat ik het verloren was, kreeg ik telefoon van een dame:  “ik heb iets van jou”. Iemand had mijn tasje gevonden, en blijkbaar had ik mijn naam en gsm-nummer  erop  geschreven.  Ik moet een voorgevoel gehad hebben. We hebben later die week afgesproken en er een koffie bij gedronken, het werd heel gezellig.

Patricia: Elke reactie vind ik meestal wel leuk, zeker als mensen zelf ook iets vertellen over hun hobby. Soms vind ik het wat jammer dat breien wordt gezien als iets wat je doet voor kinderen of om cadeau te geven waardoor breien vaak met een deadline wordt geassocieerd. Ik ben op dat vlak eerder een "egoïstische" breier, ik brei bijna uitsluitend dingen voor mezelf en ik neem er ook mijn tijd voor. Ik hou er natuurlijk van om een nieuwe trui aan te kunnen trekken, maar ik kan er ook van genieten om zonder nadenken dezelfde handeling met mijn handen te herhalen. Klinkt een beetje zweverig vrees ik.

Kelly: Een medereizigster sprak me eens aan en vertelde dat ze vroeger ook nog veel had gebreid, maar dat het er niet meer van kwam. Een paar treinritten en gesprekken later vertelde ze dat ze nog een hele voorraad wol had liggen. Ik ben bij haar langs geweest en heb alles gekregen. Alles. Ik kan daar nog jaren mee verder!

SMOVE: Is het ooit al gebeurd dat je een heel stuk afgewerkt hebt tijdens een treinrit?

Hilde: Ik maak ook poppen in stof en de laatste afwerking is meestal het gezichtje borduren. Het gebeurt dus ook al eens dat ik dat meeneem op de trein als er een bestelling op tijd moet klaar zijn en ik weet dat er ’s avonds niet veel tijd overblijft. Dus ja, ik heb al heel wat poppen afgewerkt op de trein.

PatriciaHet is nog niet gebeurd dat ik in één enkele treinrit een project afwerk, wel dat ik aan een project enkel op de trein heb gewerkt, bv omdat ik s avonds andere plannen buitenshuis had. De muts die ik onlangs breide is gebreid op de trein tussen Gent en Antwerpen en Gent en Charleroi, waar ik een tentoonstelling in het fotomuseum ging bezoeken. Het patroon voor de muts stond op mijn smart phone, verder had ik een bol wol en een korte rondbreinaald in mijn handtas bij, dus eigenlijk weinig plaats om toch creatief te kunnen zijn. 

Meer lezen over de talenten van Hilde, Patricia en Kelly?

De drie dames hebben elk hun eigen blog, meer lezen kan dus hier:

Breitreinreis

Soms worden er speciale breiwagons ingericht, meestal komt dit initatief van een organisatie. Zoals Okra Limburg bijvoorbeeld deed op Internationale Breidag.

Of soms word er wel eens een heus breitreinreis gepland!

Heb jij een treinbreiclubje? Of een vast treinbreimoment? Of ben je eerder een treinhaker? Vertel ons jouw anekdotes in het reactieveld onderaan!